Gastenboek

Laat iets van je horen.
Onderaan de pagina is een invulformulier.
Ben jij de volgende?

Aantal reacties: 30

  1. Rezart
    29 april 2009

    Rim,

    …Je hebt een schitterend gedicht over mijn persoon en land geschreven. Het mooie is dat je door de prachtige natuur van mijn land bent geïnspireerd. Je vermeldt rivier Shkumbin, daar schuimen mijn jeugddromen, ik heb daar vaak gevist, en vermeld hem in mijn twee romans.De Adriatische zee is ook een inspiratiebron voor mij.

    De prachtige olijven heuvels van Elbasan, zijn jou ontgaan.~?’ De olijven heuvels vormen een mediterrane kasteel, kom met mij eens mee, en dan zal je zien, hoe mooi ze zijn.

    Meer Ohrid, oh wat een natuur geschenk, een van onze grootste dichters, Lasgush Poradeci,werd dodelijk door deze meer geïnspireerd.

    Mijn land is mooi, jij hebt dat ontdekt, en de poëtische Rezart daarin, bedankt bedankt…

    Rezart P.

  2. Gerty
    29 april 2009

    Hallo Rim.

    Neem mij niet kwalijk dat ik je zo maar mail. Ik wilde je alleen even laten weten dat ik van je roman het boek Valse Tongen heb genoten.( 2e hands op de kop getikt) Ik heb het in een ruk uitgelezen. Ik ken je nog van de free writers.

    Mijn complimenten voor een goed en zeer boeiend boek. Zo hoop ik ooit te kunnen schrijven. Je gedichten zijn ook prachtig, veel gevoel, vaak met humor soms een beetje ondeugend! Maar altijd zeer helder en begrijpelijk. Ik ben nog lang niet uitgeken op je website, veelbelovend hoor! Is er ook een gedichtenbundel van jou?

    Groetjes Gerty M.

  3. Fa Claes
    29 april 2009

    Geachte mevrouw Sartori,

    Ik stuurde gauw een leesbevestiging, ik had niet direct gelegenheid om te antwoorden. Dat doe ik trouwens graag rustig.

    De lectuur van uw gedichten heeft me veel genoegen gedaan. Als poëzielezer kan ik genieten van wat een bepaald peil haalt, toch spontaan blijft of het tenminste schijnt, en waarvan je voelt dat het uit het hart komt. Voor het tijdschrift “Kruispunt” uit Brugge ben ik gedurende twintig jaar poëzierecensent (één van de recensenten) geweest.

    Dat is oa het geval met ‘Van hier naar daar…’. Het bevat zoveel terzelfder tijd. Maar vooral is het intens. Vanaf de openingsaffirmatie. Die zegt gewoon: voilà! (Vlamingen verwoorden dat op die manier, het betekent denk ik: daar heb je het, zo is het, ik kan het niet helpen, je moet het maar nemen zoals het is.) Zo staat het er zonder zinsverband, alleen de vaststelling: Van hier naar daar zoals de wind wil waaien. Bijna alsof het de titel van het gedicht is. Het is tenminste met de deur in huis vallen. Het maakt ook de indruk van: zo, daar kunnen jullie het mee doen. Maar dan met een beetje grappige ondertoon omdat er nog niets is gezegd. Waarover gaat het eigenlijk? Dat komt daarna pas in die mooie zin van de autoped om sneller kind te zijn. Plots is het aandoenlijk daardoor. Misschien precies daarom wisselt de stemming, er gaat wat wringen, het neigt naar een snauw: ‘alle mensen kunnen barsten’.

    Daarop volgt weer een ommezwaai. Zo maar staat er een jongen bij de grachtleuning en zonder meer krijgt die een bloem cadeau. En dan weten we weer: zoals de wind wil waaien, zo draait en keert de stemming. Althans in het gedicht. Dat wordt beklemtoond met ‘deftig feest’ en toch ‘dronken worden’ en met een warreling van confetti.

    De slotzin is de bekroning: …schaats verder… en maak een scherpe bocht…en dan niets meer. Die laatste zin die alle kansen openlaat is werkelijk heel geslaagd. Om eerlijk te zijn: ik denk dat ieder die het gedicht leest, meegesleept wordt en onwillekeurig aanvult: ‘…en ga languit op mijn gezicht’. Maar dat staat er niet, en het is zo oneerbiedig dat we die mogelijkheid al verwerpen nog voor we ze helemaal hebben uitgesproken. Natuurlijk staat die bocht voor alle andere mogelijkheden, onverschillig wat, hij staat er voor grilligheid, voor het waaien van de wind. En toch. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat u heel opzettelijk stopte na die bocht. Met de gedachte: verder moeten ze het zelf maar weten… En dat wist u ook.

    Bij de eerste lectuur al dacht ik: dat moet ik ooit laten weten, dat dit gedicht me erg bevalt.

    Het was een plezier dit op te schrijven.

    Vriendelijke groet,

    Fa Claes

  4. Eline
    29 april 2009

    Geachte mevrouw Sartori, beste Rim,

    Speurend naar een troostvol gedicht voor een lieve vriendin (haar moeder was overleden) kwam ik terecht op jouw site, en vond je gedicht ‘Vleugels’. Ik wist meteen, dit is het wat ik haar wil sturen.

    Zo troostend, zo precies passend bij de manier waarop zij afscheid van haar moeder heeft kunnen nemen. Zij en haar familie waren er heel, heel erg blij mee, ze waren er diep door geroerd en het heeft hen bijzonder getroost.

    Het allermooiste wat ze in deze verdrietige periode hebben gekregen. Waarschijnlijk krijg je wel vaker dit soort reacties op dit gedicht, toch wou ik je dit graag laten weten.

    Ik heb nog niet de gelegenheid gehad om verder te lezen op je site, maar het ziet er veelbelovend uit. Ik ga zeker verder lezen.

    Vriendelijke groeten,

    Eline M.

  5. Rosa
    29 april 2009

    hoi Rim Sartori,

    Uw site bekeken, en zeker een aantal favoriete gedichten gelezen. Zoals : Spelbreker, een traan, haarscherp, lof der zoetheid ,passie ,toekomst.. met mooie illustratie.

    Mooi allemaal … leest prettig , is romantisch ,gevoelig , mooie sfeer… eerlijk en open.

    Vind super u gezien te hebben bij mijn expositie bij Ivo met mijn vreemde nylon objecten …

    Mijn site is http://www.rosaverloop.com

    Een nieuwe fan van u en Ivo ..

    groetjes Rosa Verloop

Pagina: « 6 5 4 3 2 [1] Alle Reacties

Plaats een reactie