Rim Sartori - Schrijven als passie » Vertaald

Zo zoel, zo zacht – (Tan dulce, tan suave -)

admin — Mon, 04 Oct 2010 22:44:37 +0000


Jij zag dit nooit toch deed ik alsof dat je er was en alles zag.	Jamás has visto eso, no obstante simulé como si estuvieses y vieras todo.

Soms schreef ik fraaie onzin door de wazige grens van de nacht zette ik stom een komma neer die er niet hoorde en dacht weer aan jou.	En ocasiones escribí bellas historias a través de la línea borrosa de la noche, puse indebidamente coma cuando no debía consignar, entonces pensé otra vez en ti.

Ik zag je niet toch wist ik dat je er was dat je omkeek en mij zag, zwaaide zelfs zo zoel en zacht, een zucht –	No te vi, no obstante supe que estuviste, que mirabas hacia atrás y me mirabas, saludabas con la mano tan dulce y suave, un suspiro -

Ik deed net of ik de kruimels van je woorden opraapte blies het stof weg van je brieven, het roze lintje verbleekte –	Hice como si recogiera las migas de tus palabras, soplé para quitar el polvo de tus cartas, la cinta rosada se deslució -

Jij zag dit nooit toch deed ik alsof, dat je er was en alles zag.	Jamás has visto eso, no obstante simulé como si estuvieses y vieras todo.

Jouw woorden waren genesteld onder mijn huid last van losknopen letters stromen weg in koud vuur –	Tus palabras estaban animadas bajo mi piel con la dificultad de desatar las letras que se derraman en un fuego frío.


Rim Sartori	Vert. Fa Claes – Luis Manuel Pérez-Boitel

Ode oan Fryslân

admin — Mon, 04 Oct 2010 12:05:44 +0000

Ode oan Fryslân.	Ode aan Fryslân.

By de Feart lâns yn reidkragen	Langs de Vaart in rietkragen
makken wy tinten. Stikem!	maakten wij tenten. Stiekem!
Seis klassen yn ien lokaal	Zes klassen in één lokaal
ien Master. Mei godstsjinst	één Meester. Met godsdienst want
want dat moast. Fan Adam en fan Eva.	dat moest. Van Adam en van Eva.
De appel dêr’t se net fan ite mochten.	De appel waarvan zij niet mochten eten.
Fan Jezus en noch folle mear.	Van Jezus en nog veel meer.

It húske efter it hûs.	Het hûske achter het huis.
Swingelje foar wetter. Sunich	Zwengelen voor water. Spaarzaam
waskje út lampetkanne mei kûm.	wassen uit lampetkan met kom.

Tegearre sopjend troch	Samen soppend door
griene greiden mei Omke	groene weiden met Oom
lytse hân yn grutte hân.	kleine hand in grote hand.

In toersklok let -	Een kerkklok luidt -

Spartelje en sprongen meitsje	Spartelen en sprongen maken
yn’e mar lang ferlyn	in het meer lang geleden
doe’t der noch blyn fertrouwen	toen er nog blind vertrouwen
en skjin wetter wie.	en schoon water was.
Yn it kribeljend baaipak	In het kriebelend badpak
breide troch Muoike.	gebreid door Tante.
Op ‘e kyk mei selsûntspanner	Op de kiek met zelfontspanner
soargeleas op fergiele swart-wyt.	onbezorgd op vergeeld zwart-wit.

Rûk de geuren fan myn jeugd,	Ruik de geuren van mijn jeugd,
lit it yntins yn my gean.	laat het intens in mij gaan.
Omfiemje it mei in ôfskiedstrien.	Omvat het met een afscheidstraan.

In toersklok let -	Een kerkklok luidt -

Rim Sartori (1996/2009)	Rim Sartori (1996/2009)
Foar Muoike Tryntsje en Omke Minne	Voor Tante Tryntsje en Oom Minne

Parque de atracciones (Pretpark)

admin — Sat, 25 Apr 2009 14:18:19 +0000

Fragmentos de la mañana cuelgan ya del aire.
Las agujas del reloj
iluminan las cinco menos diez,
ella cuenta los pedazos de su sueño
y lentamente se da vuelta.

Como una araña un frio trepa
en lo alto y se vaporiza
entre los resquicios
de su secreto de alcoba.

En su sueño descubre que sueña -

Trata de domesticar los caballos salvajes
en su cabeza
y ahuyentar al extranjero pelirrojo
sentado contra la pared.
La mano acaricia su sombra estirada
en círculos alrededor, juntos se disipan
en un manto de olas crujiente.

Paulatinamente
están alzando la mañana.

Ella, como una peonza, sigue girando
en el parque de atracciones de la noche.

Vert. Fa Claes – Luis Manuel Pérez-Boitel

Parc d’attractions (Pretpark)

admin — Sat, 25 Apr 2009 14:17:14 +0000

Il y a déjà du matin dans l’air.
Les aiguilles de l’horloge
illuminent cinq moins dix
elle compte ses morceaux de sommeil
et se retourne, lentement.

Un froid glacial grimpe en haut
comme une araignée et il s’évapore
entre les entrebâillements
de son secret d’alcôve.

Dans ses rêves elle voit qu’elle rêve -

Elle essaie de dompter
les chevaux sauvages dans sa tête
et de repousser l’étranger roux
assis contre le mur.
Sa main caresse son ombre étirée
en l’encerclant, tous les deux se dissipent
en un manteau murmurant de vagues

Lentement, le matin
est hissé.

Elle, comme un sabot, continue a tourner
dans le parc d’attractions de la nuit.

Vertaling Fa Claes

Le cheval nu (Het Naakte Paard)

admin — Sat, 25 Apr 2009 14:13:03 +0000

Couchée dans le creux
de la dune haute
elle écoute le vent fulminant
y sent les lèvres chaudes
en caressant son corps.
Par les plis de sa nuque
suintent des gouttes de sueur.

Pose-toi froide…
Les guêpes rabâchent dans sa tête.

Des morceaux oubliés
la dépassent à un rythme vif.
Toutes les portes sont grandes ouvertes.

Brusquement elle saute à cheval
qui revient chaque fois
et elle galope avec lui
dans des mers du temps…
avec
des noeuds verts venin
et
rubans oranges dans les cheveux.

Vertaling: Fa Claes